Ayrılıkçı Terörizmle Mücadelede Devlet Stratejilerine Karşılaştırmalı Bir Bakış (Tienda española)

Asya ve Avrupa Örnekleri

Previo

Lectura de prueba, PDF (400 KB)
Indice, PDF (170 KB)

Bu çalışma, devletlerin ayrılıkçı terörizmle mücadelede hangi stratejileri neden tercih ettiklerini incelemekte ve bu stratejilerin yalnızca baskıcı ya da uzlaşmacı olarak sınıflandırılmasını eleştirmektedir. Ayrıca stratejilerin başarılı ya da başarısız şeklinde normatif olarak değerlendirilmesinin yetersiz olduğunu savunmaktadır. Çalışma, devletlerin kararlarını şekillendiren yapısal ve bağlamsal koşullara odaklanmaktadır. Temel amaç, iç ve dış faktörlerin birbiriyle nasıl etkileşime girdiğini ve bu etkileşimin strateji seçimi ile sonuçları nasıl etkilediğini ortaya koymaktır.
Karşılaştırmalı yöntem kullanılarak Avrupa ve Asya’dan seçilen örnekler analiz edilmekte ve terörle mücadele stratejilerinin siyasi, tarihsel ve güvenlik bağlamına ne ölçüde bağlı olduğu değerlendirilmektedir. Çalışma, politika çözümlerinin bölgesel farklılıklar dikkate alınmadan bir bölgeden diğerine aktarılamayacağını savunmaktadır. Nihai hedef, ayrılıkçı terörizmle mücadelede devlet stratejilerini değerlendirmek için bütüncül ve bağlama duyarlı bir analitik çerçeve geliştirmek ve bu çerçevenin ileride Türkiye örneğinin değerlendirilmesine de katkı sağlamasını mümkün kılmaktır.

The study examines how states choose strategies to combat separatist terrorism and challenges the common classification of such strategies as either repressive or conciliatory, as well as their normative evaluation as successful or unsuccessful. Instead, it emphasizes the importance of structural and contextual conditions shaping state decisions. The central focus is on how internal and external factors interact and influence both the selection of strategies and their outcomes.
Using a comparative approach, the study analyzes selected cases from Europe and Asia to assess the extent to which counterterrorism strategies are shaped by political, historical, and security-related contexts. It argues that policy solutions cannot simply be transferred from one region to another without considering contextual differences. The overall aim is to develop a holistic and context-sensitive analytical framework for evaluating state responses to separatist terrorism, which may also serve as a reference point for assessing the Turkish case in future research.